Superbankier Andy Beal

Ik kwam net een interessant artikel tegen op Forbes.com over de bankier Andy Beal.

De naam Andy Beal zal veel pokerspelers bekend in de oren klinken. Beal nam het tussen 2001 en 2004 in Las Vegas op tegen een groep high stakes spelers die bekend kwamen te staan onder de naam “The Corporation”. Onder hen bevonden zich spelers als Doyle Brunson, Eli Elezra, Ted Forrest, Jennifer Harman, Howard Lederer, Phil Ivey, Gus Hansen en Barry Greenstein. Beal probeerde de limieten zo hoog te maken dat de professionals onder de druk zouden bezwijken. Dit leidde tot enorme potten en enorme winst- en verlies-sessies. Op 13 mei 2004 won Beal $11.7 miljoen in één dag van de profs. Uiteindelijk gaf Beal zijn uitdaging in 2006 op nadat hij in drie dagen tijd $16,6 miljoen verloor aan Phil Ivey.

Het hele verhaal van Andy Beal’s strijd tegen The Corporation is beschreven in het boek The Professor, the Banker, and the Suicide King, geschreven door Michael Craig.

Het Forbes-artikel laat zien dat Beal een boeiend en kleurrijk persoon is en gezegend met een hoop talenten. Zijn Beal Bank heeft tussen 2004 en 2007 haar portefeuille met leningen fors teruggebracht. Waarom? Omdat de prijs voor het verstrekken van nieuwe leningen niet meer goed was. Hij noemde de leningen die andere banken aangingen “Stupid loans” en weigerde mee te doen met dit circus. Terwijl Beal het personeelsbestand van zijn bank fors inkromp en meer tijd ging besteden aan hobbies als backgammon en autoracen, werd hij door andere bankiers voor gek versleten. Zelfs de toezichthouders (!) waren in verwarring over de strategie van zijn bank en gingen vragen stellen. Helaas voor hen bleek dat de bank van Beal nu juist het goede voorbeeld was in een industrie die verziekt was geraakt door het aangaan van slechte leningen.

Al snel daarna breekt de kredietcrisis in volle hevigheid uit. Wat doet Andy Beal tijdens de crisis? Die koopt leningen van de banken die failliet zijn gegaan. Niet alle leningen, maar de krenten uit de pap. Hij neemt nieuwe mensen aan en zijn bank breidt uit. Hij komt niet in aanmerking voor steun van de overheid, omdat zijn bank gezond is. Hierdoor kan hij niet zoveel kopen als hij eigenlijk zou willen. Alles wordt met eigen middelen gefinancierd. Hij zit nu weer volle dagen op kantoor en heeft zijn vele hobbies en nevenactiviteiten op een laag pitje gezet:

“This is the opportunity of my lifetime. We are going to be a $30 billion bank without any help from the government.”

Een leuk en uitgebreid artikel over een man met een eigen visie: The Banker Who Said No

Gepubliceerd op 12-04-2009 in Pokernieuws